AZAZ─░L─░N KAPISINDA

Okurlar─▒n y─▒llar ├Ânce MaveraÔÇÖdan tan─▒d─▒─č─▒ Recep Seyhan; bu kitab─▒nda imgesel, felsef├«, anlat─▒c─▒ a─č─▒rl─▒kl─▒ anlat─▒m─▒yla insan─▒n ezeli aray─▒┼č─▒n─▒, kendisiyle sava┼č─▒n─▒, ├želi┼čkilerini, ├žat─▒┼čmalar─▒n─▒, hakiki olanla kurmaca olan─▒n; var olanla hep bir yerlere giden aras─▒ndaki elle tutulamayan─▒n paradoksal ili┼čkilerine dikkatimizi ├žekiyor. Yazar, bireyin var olma sava┼č─▒n─▒ s─▒k─▒ bir dil i┼č├žili─čiyle hik├óye ederken okuyucuya da bir dil ┼č├Âleni ya┼čat─▒yor.

“Orada ba┼čkala┼čan sadece insanlar─▒n varl─▒klar─▒ de─čil, g├Âzleri, elleri, bak─▒┼člar─▒, duygular─▒ ve d├╝┼č├╝nceleri de ba┼čkala┼čm─▒┼čt─▒. ─░nsanlar, sanki kendilerini oradan ├žekip ald─▒ktan sonra yerlerine g├Âlgelerini ya da hayallerini koymu┼člard─▒. Pistte dans eden, uzakta birine g├Âz i┼čaretiyle varl─▒─č─▒n─▒ duyurmaya ├žal─▒┼čan kendileri de─čildi de kendileri sand─▒klar─▒ bir ba┼čkas─▒yd─▒. ─░┼čin ilgin├ž yan─▒; herkes, kendisini ba┼čkala┼čt─▒rma yar─▒┼č─▒nda birka├ž ad─▒m ├Âne ge├žmek i├žin ola─čan├╝st├╝ ├žaba g├Âsteriyordu. O arada kelimeler de bir savrulu┼č i├žindeydi, salonun i├žinde nereye tutunacaklar─▒n─▒ bilmiyordu kelimeler. (…)”