Samsun Anadolu Lisesi 1993 Yıllığı’ndan

SAL (Samsun Anadolu Lisesi) 1993 Yıllığına yazdığımız not

Şair Bâkî, “Avazeyi bu âleme Davud gibi sal/Bâki kalan, bu kubbede bir hoş seda imiş” diyor. Şimdi siz gittiniz ey ‘mürgân’. Geriye hoş bir seda kaldı. Dünya böyledir işte. Halkımız “yalan dünya” der. Anlamlı bulurum bu sözü. Dünyada fani olduğunu, baki olanın yalnızca Allah olduğunu (Allah bes/Bâki heves; Allah kâfidir, gerisi bir hevesten ibarettir) kavrayabilseydi insanoğlu; kavgalar gürültüler, kabalıklar asgariye inerdi.
Medyaya bakınız; eline mikrofonu geçiren, ekrana kurulan herkes ‘sevgi’den dem vuruyor; ama insanoğlunun yitiği yine de o. Nasıl oluyor bu? Cevabı Yunus’ta: Yaratılanı Yaratan’dan ötürü sevmek”. Bu öğretilebilseydi bize, Dostun evinin gönüller olduğunu özümseyebilseydik; cefalar, beddualar, lanetler, vefasızlıklar ve hayınlıklarla biter miydi final. Şarkılara baksanıza, dert damlıyor hep. “Sivrisineğin biler vızıltısı şikâyet makamında”
Dünya 6Ed/B sınıfına benziyor. Geliyoruz, orada büyüyor, oynuyor, dostluklar kuruyor, hüzünler sevinçler yaşıyor, sınavlardan geçiyor, sonra bir gün çıkıp gidiyoruz. 6Ed/B’ye başkaları gelecek şimdi, onlar da benzer şeyleri yaşayacak. Şimdi siz gittiniz ama ziller yine çalıyor, sınıfınızda başka öğrenciler var.
Son sözü Zeki Ömer Defne söylesin:
Sonra bir gün zil çalacak yine
Hiç kimseler olmayacak
Ne sınıflar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz
Ta içimden biri kalacak oralarda
Ben gideceğim…

(Recep Sayhan, Samsun Anadolu Lisesi Türk Dili Edebiyatı öğretmeni 1993)